Ymke Verduyn, promovenda in machine learning voor precisie neuropsychiatrie aan de afdeling Computational Cognitive Science, Tilburg University, schreef een kort essay over hokjesdenken in de psychiatrie:
“Onze samenleving wordt gedomineerd door hokjesdenken. We houden van hokjes want ze maken ons leven overzichtelijk en vatten complexe concepten samen in tastbare begrippen. Je bent of een linkse denker of een rechtse denker, klimaatactivist of juist klimaatontkenner, introvert of extravert … ik kan zo wel nog even doorgaan. Deze rigide manier van denken vormt jammer genoeg ook de basis van hoe onze mentale gezondheidszorg gestructureerd is. (…)
Om mensen met een mentale stoornis beter te kunnen helpen moeten we naar mijn mening weg van hokjes en anders leren kijken. We moeten een manier vinden om de variatie in (ab)normaliteit beter te begrijpen en omarmen. Dit kunnen we doen door te focussen op patronen die hokjes of diagnose-overkoepelend zijn en op methoden die variabiliteit op individueel niveau in kaart kunnen brengen. (…)
Dit perspectief gaat verder dan wat de huidige diagnostische categorieën of hokjes in isolatie ons kunnen vertellen en houdt een conceptuele verschuiving in van de manier waarop psychische stoornissen worden gekaderd.
Lees het hele essay in de Salon.
