Overmatig zweten lijkt een banaal kwaaltje, maar dat is het allerminst. Voor miljoenen mensen wereldwijd heeft hyperhidrose een grote impact op hun levenskwaliteit. Nieuw onderzoek van professor Frank Bosmans (UGent en VUB) werpt een compleet nieuw licht op de aandoening. Bij een erfelijke vorm van hyperhidrose blijkt het probleem niet alleen in de zweetklieren te liggen, maar ook in de zenuwen die ze aansturen. De ontdekking biedt een nieuw aanknopingspunt voor meer gerichte behandelingen.
Professor Frank Bosmans: “Veel mensen denken: het is maar zweten. Maar voor patiënten is de impact vaak enorm. Ik ken mensen die hun huis niet meer uitkomen uit schaamte. Ze moeten meerdere keren per dag van kleren wisselen, hebben voortdurend natte handen en laten letterlijk plasjes water achter op hun stoel. Ze raken vaak totaal sociaal geïsoleerd.”
Naar schatting lijdt 2 tot 5 procent van de wereldbevolking aan hyperhidrose, al vermoedt hij dat dit een onderschatting is. “Veel mensen stappen nooit naar een arts omdat ze denken dat het hun eigen schuld is of dat het een banale kwaal is waarmee ze moeten leren leven.”
Het onderzoek is het resultaat van een jarenlange samenwerking tussen de UGent, de VUB en Johns Hopkins University in de Verenigde Staten. Frank Bosmans, apotheker van opleiding, woonde en werkte er dertien jaar. Zijn co-auteur leidt er een gespecialiseerde hyperhidrosekliniek. Sinds de start van het onderzoek volgden ze ongeveer 8.000 patiënten. “Deze doorbraak is dus meer dan tien jaar in de maak.”
“Onze studie toont dat bij deze patiënten vooral de zenuwsturing van de zweetklieren ontregeld is. Het autonome zenuwstelsel geeft als het ware te sterke signalen door. Bij de onderzochte erfelijke vorm leidt een genetische verandering in het Nav1.8-ionkanaal tot verhoogde activiteit van zenuwen die de zweetklieren aansturen.”
Lees het hele bericht op de site van de UGent.
