Doctor in de scheikunde Willy Baeyens behaalde in 1977 zijn diploma aan de VUB (Vrije Universiteit Brussel). Sinds de jaren ‘70 van vorige eeuw bouwde Baeyens een grote expertise op in marien onderzoek. Zijn loopbaan begon met de deelname aan het ‘Project Noordzee’ van 1970 tot 1975, een interdisciplinair marien project dat door de Belgische overheid werd georganiseerd. Hij bestudeerde het gedrag van nutriënten en polluenten en de relatie tussen voedingstoffen en planktongroei. Na een verblijf van enkele jaren bij het Mathematisch Model van de Noordzee, waar hij wiskundige modellen van het marien ecosysteem ontwikkelde, keerde hij terug naar de VUB. Hier legde hij zich onder meer toe op het analyseren van zeer lage hoeveelheden sporemetalen in het mariene milieu. De labiele fracties van sommige sporemetalen, zoals ijzer, mangaan, koper of kobalt, zijn micro-voedingstoffen voor het plankton, maar kunnen bij grotere concentraties ook toxisch worden. Voor deze studies van sporemetalen nam Baeyens deel aan campagnes in de Zuidelijke, de Stille en de Atlantische Oceaan. Hij ontwikkelde ook een model waarbij het verbruik van micro-voedingsstoffen door fytoplankton in de Zuidelijke Oceaan beschreven wordt. Daarnaast heeft Baeyens onderzoek gedaan in zoetwatermeren, zoals het Tanganyika meer, het
Recente IPCC-rapporten over de snelle opwarming van de aarde maken duidelijk dat we de doelstellingen van Parijs niet zullen halen in 2100. Naast het feit dat onze klimaatplannen veel ambitieuzer zouden moeten zijn waardoor de uitstoot van CO2 sneller zal…