Jonge onderzoekers worden bij wetenschapsfraude vaker en zwaarder gestraft dan hoogleraren, stelt promovendus Judith Zweistra-Immink van de Universiteit Groningen. En het ergste wetenschappelijke wangedrag komt niet boven.
Meer dan de helft van de betrapte plagiërende promovendi mocht geen doctor meer worden, turfde de juriste toen ze integriteitscasussen doorspitte. Senior onderzoekers daarentegen werden bij plagiaat maar in ongeveer een derde van de gevallen in arbeidsrechtelijke zin gestraft. En die straf was dan óók nog eens milder – denk aan een formele berisping of waarschuwing. Een hoogleraar krijgt zo in feite een tweede kans, aldus Zweistra-Immink.
Zweistra-Immink was zeven jaar lang secretaris van het Landelijk Orgaan Wetenschappelijke Integriteit (LOWI). Dat behandelt integriteitszaken ‘in hoger beroep’. Klagers of beklaagden kunnen het LOWI om een second opinion vragen als ze ontevreden zijn over het oordeel van de commissie wetenschappelijke integriteit (CWI) van hun instelling.
Lees het lange interview met Zweistra-Immink op Vox, het onafhankelijke blad van de Radboud Universiteit.