Tijdens onderzoek in de archieven van het Koninklijke klooster van San Lorenzo El Escorial nabij Madrid heeft prof. dr. Koenraad Van Cleempoel (UHasselt) een uitzonderlijke vondst gedaan: een eeuwenlang verloren manuscript van Gerardus Mercator (1512–1594), de Vlaamse cartograaf en humanist die de moderne wereldkaartprojectie ontwierp. Deze uitzonderlijke vondst uit 1550 werpt nieuw licht op wetenschap tijdens de Renaissance.

Het manuscript uit 1550, bestaande uit circa 50 folio’s, is het meest omvangrijke autograaf van Mercator dat tot nu toe is teruggevonden. Het bevat nauwkeurige astronomische observaties, vernieuwende wiskundige methodes, ontwerpen van astronomische instrumenten en vooral drie opmerkelijke stertabellen. Eén daarvan geeft uiterst precieze coördinaten van 130 sterren en vormt de wetenschappelijke basis voor Mercators hemelglobe van 1551.

“De kwaliteit van dit document is ronduit uitzonderlijk, Mercator noteert niet alleen zijn resultaten, maar ook zijn volledige denkwijze: de observaties, de geometrische berekeningen en de instrumentele oplossingen. Voor wetenschapshistorici is dit goud”, zegt prof. dr. Koenraad Van Cleempoel. “Dit soort inzicht in de feitelijke werkpraktijk van een 16de-eeuws wetenschapper is bijna nergens bewaard. Het manuscript laat ons Mercator volgen terwijl hij denkt, rekent en ontwerpt. Dat maakt dit manuscript van onschatbare waarde.”

Lees het hele bericht op de site van de UHasselt.

Mercator-handschrift
Deel via: