Kietelen gebeurt op opvallend vergelijkbare manieren in verschillende culturen. Mensen lachen, proberen zich los te maken en worden meestal gekieteld door familieleden of vrienden. Ook zijn dezelfde lichaamsdelen het meest gevoelig voor kietelen. Dat zijn enkele van de bevindingen uit een recent in Nature Human Behaviour gepubliceerde studie van Ziliang Xiong en Konstantina Kilteni van het Donders Instituut van de Radboud Universiteit, in samenwerking met het Karolinska Institutet.
Deelnemers kleurden op een lichaamskaart in waar zij het meest kietelgevoelig zijn. De resulterende ‘lichaamskaarten’ bleken in alle drie de culturele groepen (China, Griekenland, Nederland) opvallend veel overeenkomsten te vertonen. De oksels, voetzolen, buik en zijkanten van de romp kwamen telkens naar voren als de meest kietelgevoelige plekken.
‘Verschillende populaire verklaringen blijken simpelweg niet overeen te komen met onze uitkomsten’, zegt Xiong. ‘Zo hebben de meest kietelgevoelige lichaamsdelen niet de dunste huid. Onze lippen en oogleden zijn veel dunner, maar juist niet bijzonder gevoelig voor kietelen. Ook zijn de meest kietelgevoelige plekken niet per definitie de kwetsbaarste delen van het lichaam.’ De onderzoekers zagen ook dat de meest kietelgevoelige lichaamsdelen niet per se de plekken zijn die het gevoeligst zijn voor gewone aanraking of waar aanraking als het prettigst wordt ervaren.
De sterkste ondersteuning vonden de onderzoekers voor het idee van Charles Darwin dat lichaamsdelen die minder vaak worden aangeraakt, gevoeliger zijn voor kietelen. ‘Maar dat is niet het hele verhaal’, zegt Xiong. ‘Geen enkele theorie kan volledig verklaren waarom sommige lichaamsdelen gevoeliger zijn voor kietelen dan andere.’ De bevindingen wijzen erop dat kietelgevoeligheid wordt bepaald door een complexe combinatie van sociale, zintuiglijke en fysiologische factoren. ‘Er is meer onderzoek nodig voordat we dit verschijnsel volledig kunnen verklaren’, aldus Kilteni.
Lees het hele verhaal op de site van de Radboud Universiteit.
