Iedereen herkent het gevoel: een gesprek dat zo vlot loopt dat woorden overbodig lijken, een klas waarin de vonk overspringt, een concert waarbij duizenden mensen als één geheel bewegen. Wetenschappers noemen het fenomeen ‘sociale synchronie’: de afstemming van hersenritmes, lichaamstaal en taalgebruik tussen mensen tijdens sociale interactie. Is dat gevoel ook objectief meetbaar? Een internationaal onderzoeksteam geleid door Suzanne Dikker, professor aan de Universiteit Gent en verbonden aan New York University, heeft hierop een genuanceerd maar hoopvol antwoord: ja.
Dikker en haar onderzoeksteam kozen voor onderzoek buiten het laboratorium. Met draagbare EEG-headsets registreerden ze tien jaar lang de hersenactiviteit van duizenden deelnemers in musea, op festivals en in scholen. Verder werkten de onderzoekers samen met de muzikanten Bad Bunny en Residente om de hersenactiviteit van de artiesten vast te leggen. De EEG-gegevens toonden duidelijk de synchronie van hun hersenactiviteit terwijl ze muziek maakten.
“Onze jarenlange experimenten tonen aan dat we het ogenschijnlijk ongrijpbare concept van ‘op dezelfde golflengte zitten’ consistent kunnen meten”, zegt Dikker. “Sociale synchronie speelt een belangrijke rol in gezonde sociale relaties en in leren”, zegt de onderzoekster. “Er is groeiend bewijs dat face-to-face activiteiten die interpersoonlijke synchronie bevorderen essentieel zijn om sociale cohesie in gemeenschappen in stand te houden.”
Lees het hele bericht op de site van de UGent.
