Wat hebben uitbraken van besmettelijke ziekten en verkeersopstoppingen met elkaar gemeen? Beide zijn voorbeelden van ‘wicke problems’ ofwel complexe systemen die onze wereld op vaak ongrijpbare manieren beïnvloeden. Het zijn systemen waarin kleine, lokale interacties kunnen leiden tot grootschalige, niet-triviale uitkomsten.Computermodellen helpen ons deze systemen beter te begrijpen en zelfs voorspellingen te doen, zoals weersvoorspellingen. Het meenemen van de fijne nuances van deze systemen in computermodellen is echter al lange tijd een uitdaging, maar fijnmazige, dynamische benaderingen bieden een oplossing.
Deb Panja, gespecialiseerd in het ontwikkelen van fijnmazige, dynamische netwerkmodellen, werkt met benaderingen die wél rekening houden met de heterogeniteit van interacties in de echte wereld, zowel in ruimte als in tijd.
De behoefte aan modellen die variabiliteit op microniveau kunnen weergeven, is duidelijk: menselijk gedrag en andere onderling verbonden elementen binnen een netwerk zijn stochastisch en onvoorspelbaar, contexten lopen sterk uiteen en interacties veranderen voortdurend. Door gedetailleerde gegevens over actoren te integreren, kunnen onderzoekers patronen ontdekken die statische netwerkmodellen over het hoofd zien.
Lees het hele bericht op de site van de Universiteit Utrecht.
