Politiek filosoof John Dunn hield een lezing over de democratie.
Hij onderzoekt of de representatieve democratie nog te redden valt. Hij constateert dat dit westerse bestuursmodel de afgelopen decennia sterk aan populariteit heeft ingeboet door teleurstellende resultaten. Groeiende ongelijkheid, economische stagnatie, vergrijzing en de ecologische crisis ondermijnen het vertrouwen van burgers dat zij in hun eigen belang worden bestuurd.
Twee factoren versterken dit pessimisme. Ten eerste hebben technologiebedrijven — geconcentreerd in de VS en China — de informatiestromen naar burgers gemanipuleerd en gemonetariseerd, waardoor collectief begrip en democratische oordeelsvorming worden uitgehold. Ten tweede is tijd zelf een vijand van elk regime: na tweeënhalve eeuw begint de traditionele en juridische legitimiteit van de representatieve democratie te slijten.
Toch ziet Dunn geen beter alternatief. Autocratieën presteren doorgaans nog slechter bij mondiale uitdagingen zoals klimaatverandering. De kracht van democratie ligt in haar openheid voor collectieve zelfeducatie en correctie — mits burgers het vermogen terugwinnen om de wereld te begrijpen en samen te handelen. Of dat lukt, kan niemand garanderen, maar de existentiële urgentie dwingt tot een poging. Ontkenning en perverse prikkels blokkeren die weg; alleen gedeeld inzicht en samenwerking kunnen de mensheid behoeden voor zelfvernietiging.
Lees de hele tekst in de Salon.
