Slimme technologie maakt het steeds beter mogelijk om ouderen en andere kwetsbare mensen langer zelfstandig thuis te laten wonen in zogeheten empathische woningen. Maar hoe zorgen we ervoor dat zulke technologieën in huis niet alleen slim zijn, maar ook écht aansluiten bij de mensen die er wonen? Dat is de centrale vraag van het gezamenlijke onderzoeksproject Empathic Housing van de Universiteit Maastricht (UM) en de Radboud Universiteit.
Sensoren kunnen een val detecteren, slimme verlichting kan helpen bij dagelijkse routines en AI kan veranderingen in gedrag signaleren. Een empathische woning is meer dan een slim huis. Het is een woning waarin technologie niet leidend is, maar ondersteunend aan het leven van de bewoner. De leefwereld, identiteit en wensen van de gebruiker vormen het uitgangspunt voor het ontwerp en gebruik van de technologie. Het project onderzoekt de juridische en ethische vragen die ontstaan wanneer dergelijke zorgtechnologie steeds meer onderdeel wordt van de woonomgeving. Daarbij staan niet de technische mogelijkheden centraal, maar de balans tussen innovatie, privacy, autonomie en goede zorg.
‘Het gaat niet alleen om technologie in een huis’, zegt Eric Deibel, onderzoeker van het Donders Instituut van de Radboud Universiteit. “Het gaat om een plek waar mensen leven. Daarom moeten we niet alleen kijken naar wat technologie kan, maar ook welke gevolgen het kan hebben.’
De maatschappelijke urgentie is groot. Door de vergrijzing neemt de zorgvraag toe, terwijl er tegelijkertijd een tekort is aan zorgpersoneel. Slimme technologie kan helpen om mensen langer zelfstandig thuis te laten wonen en zorgpersoneel te ondersteunen. ‘Smart home health technologies maken het mogelijk om de grens tussen het ziekenhuis en thuis steeds verder te vervagen’, zegt Mindy Duffourc, onderzoeker van de Universiteit Maastricht.
Lees het hele bericht op de site van de Radboud Universiteit.
