De wetenschap wordt gedreven door een onverzadigbare honger naar innovatie. Maar deze fixatie op nieuwigheid maakt de wetenschap niet sterker. Het maakt haar juist kwetsbaarder, betoogt ingenieur-filosoof Krist Vaesen in zijn boek Neomania: How Our Obsession With Innovation Is Failing Science, and How to Restore Trust.
“Ik ben zeker niet tegen innovatie,” zegt Krist Vaesen, “maar ik ben wel tegen het idee dat iets nieuws altijd beter is. We besteden te weinig aandacht aan bevestiging, verdieping en herhaling.” Vaesen geeft zelf grif toe dat hij ook een neomaniak is. Jarenlang stond hij in de voorhoede van wat hij in zijn boek neomanie noemt: de voortdurende zoektocht naar nieuwigheid in de wetenschap.
De voortdurende drang naar iets nieuws bleek geen individueel probleem te zijn, maar een systemisch probleem. “Je krijgt financiering voor projecten van een paar jaar, en vervolgens wordt er van je verwacht dat je weer met iets compleet nieuws komt. Dat leidt tot fragmentatie: veel kleine onderzoekseilanden, zonder enige samenhang.”
Volgens Vaesen zouden universiteiten, financiers en tijdschriften hergebruik ook moeten belonen. “Geef erkenning voor replicaties. Voor het opzetten van grote onderzoeksprogramma’s waarin ideeën de tijd krijgen om te rijpen. Maak zichtbaar wie wat bijdraagt en waardeer dat ook.”
Lees het hele verhaal op de site van de TUe.
