In het beroep van geestelijk verzorger is levensbeschouwing steeds meer een terrein van meerduidigheid, spanning en debat, zo ontdekte Iris Wierstra. Tegelijk laat ze zien dat het mogelijk is om levensbeschouwing aan bod te laten komen in een gestructureerde werkwijze. Op 11 februari verdedigde ze haar proefschrift Healthcare chaplaincy’s professionalism: Navigating the ambiguous and contested role of worldview aan de Universiteit voor Humanistiek.
Van oudsher staat levensbeschouwing centraal in geestelijke verzorging. Toch wordt die rol in Nederland steeds diffuser. Niet alleen door de secularisering, ook doordat de samenleving steeds meer verschillende levensbeschouwingen kent. Intussen wordt er steeds meer nagedacht over de professionaliteit van het beroep. Iris Wierstra onderzocht de relatie tussen levensbeschouwing en professionaliteit van geestelijke verzorging in de Nederlandse gezondheidszorg en ontwikkelde een gespreksmodel om levensbeschouwing gestructureerd aan bod te laten komen.
Er is geen eenduidige relatie tussen levensbeschouwing en professionaliteit, zo toont Wierstra in haar proefschrift. Levensbeschouwing is een voortdurend en omstreden terrein van ambiguïteit, spanning en debat, dat op verschillende manieren vormgeeft aan professionaliteit op de verschillende niveaus van het beroep. Zo zijn er tegenstrijdige opvattingen over de vraag of geestelijke verzorging vanuit specifieke levensbeschouwelijke tradities geboden zou moeten worden, of juist vanuit een ‘neutrale’ houding. Opleidingen leiden geestelijk verzorgers hier verschillend in op, wat tot spanning kan leiden in het beroep.
Lees het hele bericht op de site van de Universiteit voor Humanistiek.
