Artiesten worden steeds vaker geconfronteerd met het dilemma of ze van zich moeten laten horen in tijden van maatschappelijke onrust. De druk om dit te doen vanuit fans groeit. Tijdens de Grammy Awards-ceremonie in februari spraken verschillende grote artiesten, waaronder Billie Eilish en Olivia Dean, zich in hun speeches uit tegen de Amerikaanse immigratiedienst ICE. Wat is de impact van zo’n statement? Waarom kiezen sommige artiesten ervoor om te zwijgen?
Kristina Kolbe is Assistent Professor in Sociology of Arts and Culture aan de Erasmus School of History, Culture and Communication (ESHCC). Volgens haar is kunst inherent politiek. “Kunst (en dus muziek) is meestal geen individueel product, maar een collectieve productie. Muzikanten, muziekinstituten en commerciële organisaties hebben allemaal invloed op het eindproduct, vooral bij grotere artiesten.” Er zijn veel verschillende manieren waarop artiesten aan cultureel activisme doen. “Sommige artiesten zijn heel expliciet, zoals popster Billie Eilish die tijdens de Grammy’s ‘Fuck ICE’ zei, en de Ierse band Kneecap die openlijk Palestina steunt”, aldus Kolbe. “Deze artiesten gebruiken ook vaak hun (sociale media) platforms om hun politieke voorkeur uit te spreken.”
Maar er is ook quiet activism: een vorm van activisme die mensen misschien niet direct herkennen als politiek. Dit is meer gericht op het creëren van een hechte gemeenschap. “Bij quiet activism gaat het over het ondersteunen en betrekken van gemarginaliseerde groepen, het creëren van veilige ruimtes en samenwerkingen stimuleren”, legt Kolbe uit.
Lees het hele bericht op de site van de EUR.
